İnsanlar hayatı seçtiğinde Kader bunu duyacak
Karanlık dağılacak
Zincirler kırılacak
Tunuslu şair Ebul Kasım El Şabbi
Kahire savaş alanı. Kalabalık ‘Hürriyet, hürriyet!’ diye bağırıyor. BBC muhabiri çatışmanın ortasında: “Bu insanlara iyi bakın. Neredeyse hepsi ülkelerinin durumu yüzünden delirmiş gençler!” Bir genç, arkadaşları üzerindeki kanı silerken haykırıyor: “Başaracağız!” Genç kız ekliyor: “Onlara insan olduğumuzu göstereceğiz!” Bir slogan: “Hıristiyan, Müslüman önemli değil! Fakiriz! Mübarek, uçağın hazır. Suudi Arabistan uzak değil!”
Mısırlılar 32 yıl çekti. Her sokağa sızmış gizli polisi, muhbirleri... Mübarek, komşunun komşudan korktuğu bir hayatı reva gördü insanına.
Nüfusun yarısı günde 3 liraya talim etti. Rejim Amerikan bağışına muhtaç kaldı. Onu da Amerikan silahlarına harcadı.
22 yaşındaki Riham
İbrahim Guardian’da yazıyor: “Enver Sedat kendini firavun ilan etmişti. Hüsnü Mübarek de hayat boyu lider olacak sanırdık. Okulda bize onun başarılarıyla ilgili kompozisyonlar yazdırdılar. O, Tanrı’nın yeryüzündeki gölgesiydi.” 83 yaşındaki ‘firavun’ veliaht olarak da oğlu Cemal’i uygun görmüştü.
Korku kültürünün sonu
Ama Mısır da çağ da değişti. Nüfusun yüzde 60’ını oluşturan 25 yaş altı gençler Facebook ve Twitter’da örgütlendi. Kıvılcım Tunus’tan geldi. Nüfusu Mısır’ın sekizde biri kadar olan Tunus’un halkı tiranı bir ayda kapı dışarı etti.
Mısırlılar eskiden hayal bile edemeyecekleri eylemlerden kaçmadılar. Sokağa çıkma yasağını dinlemediler, sokağın hâkimi oldular. Ellerinde Mısır ve Tunus bayrakları sallayarak...
Mübarek casus şefini başkan yardımcısı yaparak ayak sürüyor hâlâ. Ama uzmanlar sonunun geldiğinde hemfikir.
Şimdi ne olacak?
Anahtar orduda. Ama Genelkurmay Başkanı, Mübarek’in sırra kadem bastığı saatlerde ABD’deydi! Önemli bir lider, eski Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı Başkanı, Nobel ödüllü Muhammed El Baradey. O da 68 yaşında ve biraz fazla Batılı...
Yasaklar kalkınca Müslüman Kardeşler dönemi başlayabilir. Artık ılımlı
bir çizgideler.
Yeni kahramanlar
Ortadoğu’nun kahramanları halkın hüznünü okşayan ‘tek adamlar’dı. Nasır gibi, Arafat gibi... Şimdi kahramanlar milyonlarca. İsimsiz ve yoksullar. Liderleri yok. Ve dünyaya göz kırpıyorlar: “Siz de yapabilirsiniz...” Sadece onlara değil, tüm baskıcı rejimlere. Ayaklarını denk alsınlar...
İyi pazarlar!
Çınar Oskay
